De wereld van de onstuitbare Doc Hopkins

Een dag die volledig anders verliep dan verwacht, op de goede manier.
Hoe zou jij het vinden als al je hobby’s gecombineerd mogen worden en je er nog geld mee verdient ook? Ik neem je mee in het verhaal van Steve ‘Doc’ Hopkins.
Toen we laatst toevallig werden aangesproken door een captain van het Harley-Davidson Québéc Chapter ontmoetten was hij heel duidelijk: “if you’re gonna go to Milwaukee, go to Doc’s. An experience you’ll never forget.” En dat werd het.
Meer dan hij toen kon vermoeden.

Eerst even een uitleg over de legendarische Doc.
Op zijn vijftiende wilde hij persé motorrijden maar dat mocht nog niet. Zodra hij kon kocht hij onderdelen om zelf een motor te bouwen met de 90 cent die hij per week verdiende. Op zoek naar een gaskabel kwam hij bij de opa van een vriend terecht. Een gaskabel zat wel op zijn Harley uit 1938, maar die lag helemaal uit elkaar….. Wilde Doc niet de hele motor kopen? Dat kon hij natuurlijk niet betalen, zelfs niet als het alleen onderdelen waren. Maar voor 2 dollar mocht hij alles hebben!

Dat was het begin van vele custom made Harley’s gebouwd door hem. Maar ook van vliegtuigen en auto’s. Alles waaraan gesleuteld kon worden was de zijne.
Zijn eerste Harley was groen met een draak erop geschilderd door zijn moeder. Deze verkocht hij maar later herbouwde hij de motor en schilderde deze keer zelf, als eerbetoon aan haar. Naast zijn hobby’s: Harley’s, muscle- en klassieke cars, dingen bouwen, dieren en koken verdiende hij geld met dragracen. Dat bleek een familietrek want ook zijn dochter was een fervent racer. Natuurlijk zijn de motoren te bezichtigen waarmee de hele familie, die ook allemaal in de zaak werken, de beroemde Canonball Race reden. Hiervoor moet je in drie weken zo snel mogelijk van de oost naar de westkust rijden met motoren daterend tot maximaal de jaren 20.

In 1979 kocht hij een kleine werkplaats. Na twee verhuizingen mondde dit uit in de verwezenlijking van al zijn dromen. Hij werd Harley dealer en zijn creatieve geest ging los!
Inmiddels is er een dealer, shop, een restaurant mét zelfbedachte gerechten en een kleine dierenboerderij met onder andere een dromedaris, kangoeroes, alligators en schildpadden. Maar ook een antiekwinkel voor verzamelaars, een evenementen-ruimte met een gigantisch vliegtuig erin en allerlei bouwsels.
Piratenschepen, muren van koppelingsplaten, overal Harley-blokken, kunstwerken van onderdelen en een lange tandem van verschillende Harley-blokken genaamd ‘The Timeline’ (die ook echt rijdt). Als grapje voert één van zulke blokken een werkend reuzenrad van Japanse motoren aan. 
Kortom Doc is een baby boomer pur sang. De wereld lag voor hem open en met heel hard werken creëerde hij zijn eigen succesvolle wereld. 

Om 10.00 ‘s ochtends lopen we popelend de zaak binnen waar we warm onthaald worden met warme koffie. Zeer welkom na een korte doch ijzig koude rit op onze eigen Harley's. We kijken onze ogen uit naar de hoeveelheid kleding, zelfs veel voor vrouwen, wat vaak erg achterblijft bij de mannencollectie.
We kochten niet alleen shirts maar diverse attributen die het lange rijden nog aangenamer maken. Zoals nieuwe voetpedalen voor mij omdat ik na bijna 7000 km pijnlijke voeten kreeg van die smalle hotdogs onder mijn schoenen.

Of manlief René dat in de werkplaats mag monteren? Geen probleem!
Dit zijn de motorzaken zoals vroeger! Met smeer op de handen en overal toegang. Dat heeft Doc als vereiste gesteld. Je mag overal binnenlopen, zelfs de werkplaats. Helaas pasten de pedalen (foot pegs) niet. Doen we in Nederland wel.
Dachten we….

We lunchen in zijn restaurant, bekijken het hele terrein en bezoeken zijn indrukwekkende museum. Een loods volgestouwd met klassieke motoren (van allerlei merken), auto’s, nummerborden en andere attributen. En één van de originele General Lee’s! Gesigneerd door meneer Roscoe P. Coltrane himself (voor The Dukes of Hazzard liefhebbers).